Waarom moesten we afstappen van het 2-2-2-systeem voor nummerborden?
Vroeger bestonden alle nummerborden uit drie blokken van twee symbolen (per blok twee letters of twee cijfers). Een tijd geleden is daarvan afgestapt. Nu zien we blokken van drie symbolen (drie letters) en van één symbool (een cijfer).
Ik heb begrepen dat dat nodig was omdat de oude combinaties op zouden zijn.
Maar als ik even reken, kan dat niet kloppen:
AA-AA-11 45 697 600 mogelijke combinaties
AA-11-AA 45 697 600 mogelijke combinaties
11-AA-AA 45 697 600 mogelijke combinaties
11-11-AA 6 760 000 mogelijke combinaties
11-AA-11 6 760 000 mogelijke combinaties
AA-11-11 6 760 000 mogelijke combinaties
Totaal: 157 372 800 mogelijkheden voor alle "traditionele" nummerbordcombinaties. Zelfs als je hier 20% van zou schrappen omdat bepaalde combinaties ongewenst zouden zijn (CD-nummers, FU-CK-69, ...), houd je ruim meer dan 100 miljoen combinaties over. Zoveel auto's rijden er nooit tegelijk in Nederland.
Neem je ook de volgende combinaties mee:
AA-AA-AA 308 915 776 mogelijke combinaties
11-11-11 1 000 000 mogelijke combinaties
Dan kom je in totaal aan maar liefst 467 288 576 mogelijke combinaties!
Als je een nummerbordcombinatie gedurende bijvoorbeeld vijf jaar na de sloop (of deregistratie) van de betreffende auto in "quarantaine" houdt en hem daarna pas weer uitgeeft aan een nieuwe auto, hebben we volgens mij geen gebrek aan combinaties met het oude systeem.
Waarom moesten we dan toch overstappen op een nieuw systeem?