Is het mogelijk om in vreugde te sterven? Zo ja, hoe doe je dat?
De vraag is natuurlijk ook wat vreugde dan eigenlijk is. Is het een aanvaarden, een in vrede sterven? Ik zie vreugde dan toch als iets beters als vrede en aanvaarding en beschouw dezen meer als (begin)voorwaarde van een mogelijke vreugde.
Maw is het mogelijk dat er een rede tot feestelijkheid is? Maar hoe krijg je dat voor elkaar?