Hét vraag- en antwoordplatform van Nederland

Hoe komt het dat je bij het pleasen niet altijd automatisch respect krijgt, maar soms juist het tegendeel?

Ik ben sterk ingetuned op anderen, waardoor ik automatisch ga pleasen tot ik me ervan bewust word en terug meer bij mezelf kom. Lief, aardig, vriendelijk, behulpzaam enz. niet omwille van dankbaarheid en bewondering, ik ga er ergens van uit dat ik dit moet doen gewoon om gewoon normaal respectvol behandeld te worden. Dat gebeurt echter niet altijd. Meer zelfs: ik merk dat ik sommige mensen helemaal op hun systeem ga. Dat ik mensen aantrek die daar handig gebruik van maken waardoor ik al aan het hollen ben voordat ik het goed besef. Maar ik krijg ook vaak te maken met mensen die me letterlijk de grond inboren omwille van mijn persoon en voor wie het nooit goed genoeg is. Ook al doe ik zoveel voor hen.
Omgekeerd, als ik iemand nodig heb, is het zeer moeilijk. Ik zit in het hokje "ze is er voor anderen en trekt zelf wel haar plan".
Nu kan ik niets aan die mensen veranderen maar ik vraag me of hoe dit MECHANISME in elkaar zit. Ik hoor dit nl nog van mensen die "pleasen", dat ze het omgekeerde bereiken van respect.
Dus hoe komt het dat lieve aardige en behulpzame mensen bij sommige anderen net het tegenovergestelde oproepen dan respect maar eerder irritatie, afkeuring, kritiek enz.
En omgekeerd "moeilijke" mensen erin slagen respect te krijgen en hulp als dit nodig is. (een familielid van mij ,daarvoor is nooit iets goed genoeg, superveeleisend en ieder heeft respect en slooft zich uit...).

liveisgreat
4 jaar geleden
in: Psyche
Geef jouw antwoord
0 / 2500
Geef Antwoord

Antwoorden (1)

Er zijn veel mensen die geen behoefte hebben aan goedbedoelde hulp. Zij lossen hun zaakjes liever zelf op, op hun moment en op hun manier. Als een ander (jij in dit geval) voor hun gaat beslissen dat zij hulp nodig hebben, kan dat worden opgevat alsof zij het zelf niet goed (genoeg) zouden doen en jij het allemaal beter weet. Daar zijn veel mensen niet van gediend.

Wat in jouw ogen lief en aardig en behulpzaam is, kan door een ander worden opgevat als bemoeizuchtig, eigenwijs en zelfs beledigend. Door jouw hulp aan te bieden voor (bijvoorbeeld) het tillen van iets zwaars, terwijl de ander dat gemakkelijk zelf kan (of denkt te kunnen, of wil kunnen) zeg je eigenlijk tegen de ander: jij kunt dat niet, jij bent niet sterk genoeg, jij bent niet goed genoeg. Logisch dat die ander dan geïrriteerd reageert.

Uiteraard zijn er ook altijd mensen die liever zoveel mogelijk laten doen en jij bent dan blijkbaar een gewillig 'slachtoffer'. Die mensen laten JOU het werk doen, maar willen wel alles precies op HUN manier. Laat je niet gebruiken door dergelijke mensen! Of ga in gesprek, waarin je aangeeft dat je wel wil helpen, maar dan eerst samen een plan maken en dat dan uitvoeren. Dat scheelt, voor beide personen, een hoop ergernis. Met een goed plan en goed overleg kun jij helpen (dat wil je graag, daar voel jij je goed bij dus dat moet je blijven doen!) en kan de ander het werk laten doen dat te zwaar of te veel is om zelf te doen.

Blijkt uit dat overleg dat jouw manier van werken toch heel anders is dan hoe de ander het gedaan wil hebben, trek dan samen de conclusie dat jij niet de persoon bent voor dat werk. Zoek een andere plek waar je je nuttig kunt maken en laat de ander een nieuw iemand zoeken om het werk te laten doen. Zeker bij onbetaald werk is het erg belangrijk dat je het leuk blijft vinden. Maar dat wil niet zeggen dat degene die een 'gratis werkster' heeft ook alles maar uit handen moet geven!

Probeer verder je hulp te beperken tot de momenten dat een ander er om vraagt om geholpen te worden. Of biedt hooguit aan met de vraag of ze willen dat je even helpt. Is het antwoord nee, dan is het antwoord nee en loop jij verder.
4 jaar geleden
Deel jouw antwoord
0 / 2500
Geef Antwoord
logo van Kompas Publishing

GoeieVraag.nl is onderdeel van Kompas Publishing