Waar moet ik naartoe met mijn rouwgevoelens?
Mijn oma is bijna 2 maanden geleden overleden aan kanker. Een lange lijdensweg is haar gelukkig gespaard gebleven. Toen ze het te horen kreeg heeft ze nog 3 weken geleefd. Binnen 3 weken ging ze van lopen naar een rolstoel en uiteindelijk naar bed gebonden. Geheel vrijwillig ben ik bij haar gebleven tot ze stierf. Zelf had ze er vrede mee, ik absoluut niet. Mijn oma en ik waren soulmates. We hadden een ontzettend hechte band en ik kwam elke week bij haar. Nu ze weg is voel ik een enorme leegte. Ik kan er met weinig mensen over praten. Ik heb het gevoel dat ik alleen leef om te werken en mijn rekeningen te betalen. Met vrienden of familie dingen ondernemen vind ik leuk, maar zodra ik thuis ben voel ik me gedeprimeerd, verdrietig en neerslachtig. Ik heb het gevoel getraumatiseerd te zijn, en wist niet dat ik haar zo erg zou missen. Ik heb veel van haar eigendommen gekregen, heb zelfs haar kist dicht mogen maken, een stukje voorgelezen in de kerk en een kettinkje als aandenken laten maken.
Mijn eerste gedachte is om naar een psycholoog te gaan, helaas is dit financieel lastig omdat dit een flinke duit kost. Dat kan ik op dit moment niet missen. Waar moet ik heen met mijn verdriet? Ik ben ten einde raad.